پنج تن از اعضای اصلی شورای انقلاب، بعد از ربع قرن دوری از قدرت با اعلام آن که طمعی به ورود به قدرت و حکومت ندارند در نامه ای به مردم ایران نسبت به روند اداره کشور ابراز نگرانی کرده اند که با تعطیل شدن حقوق و آزادی های اساسی مردم و پی گیری با سیاست های خارجی تنش زا استقلال کشور دچار آسیب های جدی شود.
ابراز نگرانی مدیران سابق و از سران گروه ملی – مذهبی در زمانی آشکار می شود که پیش از این هاشمی رفسنجانی از قدیم ترین اعضای شورای انقلاب، محمد خاتمی رییس جمهوری پیشین، حسن روحانی دبیر پیشین شورای عالی امنیت ملی و جمعی از روحانیون نیز همین نگرانی ها را ابراز داشته بودند.
اوج گیری ابراز نگرانی ها به ویژه در زمانی معنا می یابد که دولت جدید با تحت کنترل درآوردن خبرگزاری های داخلی و صدور دستورالعملی برای مطبوعات موجود که آنان را از هر نوع ابراز نظری درباره مهم ترین موضوع سیاست خارجی [پرونده هسته ای] ممنوع گردانده ، فضای اطلاع رسانی داخل کشور را بسته و با فیلتر کردن سایت های اینترنتی و اجرای سیاست سخت گیرانه ای در زمینه اطلاع رسانی به نگرانی های موجود دامن زده است.
متن نامه
متن نامه عزت الله سحابی، مرتضی کتیرائی، احمد صدر حاج سید جوادی، علی اکبر معین فر و ابراهیم یزدی که در سمت های معاونت نخست وزیر، رییس سازمان برنامه و بودجه، وزیر آبادانی و مسکن، دادگستری، نفت و خارجه در اولین ماه های انقلاب در دولت موقت و شورای انقلاب مشغول به فعالیت بودند به این شرح است:
هم میهنان گرامی
امضا کنندگان زیر، جمعی از اعضای اصلی شورای انقلاب اسلامی هستند، که نه طمعی به ورود در قدرت و حکومت دارند و نه در ربع قرن گذشته پس از انقلاب و استعفای دولت موقت شادروان مهندس بازرگان منصبی و مسئولیتی در حکومت داشتهاند ولی همچنان خود را در برابر ملت مسئول میدانند و با همان انگیزهای که در دوران پرتلاطم انقلاب در خطرناک ترین شرایط سیاسی داوطلبانه دعوت به عضویت در شورای انقلاب اسلامی را به منظور خدمت به ملت برای رضای حق پذیرفتند، امروز هم با احساس تکلیف در ادای دینی که به ملت خود دارند به مناسبت سالگرد انقلاب نگرانی عمیق خود را از آنچه در میهنمان میگذرد با شما مردمان صادق و صبور ایران، صاحبان اصلی این سرزمین در میان میگذاریم.
انقلاب اسلامی ایران در ادامه مبارزات ضد استبدادی و ضد استعماری، در طی یکصد سال گذشته، به دنبال تحقق آرمان آزادی و استقلال کشور در چارچوب یک نظام سیاسی برخاسته از آرای ملت، به نام جمهوری اسلامی، صورت گرفت.
اکنون که بیش از ربع قرن از پیروزی انقلاب میگذرد و متأسفانه شاهد آن هستیم که از آرمان بزرگ آزادی و حاکمیت ملت جز پوستهای سطحی و نمایشی چیزی باقی نمانده است. اگر چه انقلاب اسلامی به استیلای بیگانگان بر امور کشورمان پایان داد و اگر چه هنوز هم کشورمان از استقلال سیاسی برخوردار است اما این نگرانی وجود دارد که با تعطیل شدن حقوق و آزادیهای اساسی مردم و نفی حاکمیت ملت و نفی سرشت جمهوریت نظام و جایگزینی آن با نوعی جدید از حکومت فردی به نام اسلام از یک طرف و پیگیری سیاستهای خارجی تنشزا از طرف دیگر، استقلال سیاسی، اقتصادی و همچنین تمامیت ارضی کشورمان دچار آسیبهای جدی گردد.
ناخشنودی به حق اکثریت مردم از وضع موجود متاسفانه باعث شده است که با بی تفاوتی به انتخاب مسئولینی و زمامداران و بالمال عدم مشارکت در روی کار آوردن شخصیت های شایسته و توانمند، افرادی دست اند رکار قوای سه گانه کشور شده اند که در شرایط کنونی اعم از داخل و فضای بین المللی قادر به انجام چنین مسئولیت خطیری نیستند.
به جای تلاش در راه حسن رابطه با سایر ملل جهان، در مسیر دشمن تراشی و خصومت حتی با کشورهایی که آمادگی برقراری مناسبات احترام آمیز با ما دارند گام برمیدارد.
در چنین شرایطی کسانی که نه به انقلاب اسلامی اعتقاد داشتند و نه گامی در راه آزادی ملت از بند اسارت طاغوت برداشته¬اند، امروز با صراحت از تعارض جمهوریت با اسلام سخن میگویند جمهوریت را نامشروع میخوانند و به نام خدا و دین پاک او استبداد مطلق دینی را تبلیغ میکنند. و متاسفانه مورد تایید و تجلیل مقام رهبری نیز قرار گرفته و از بیتالمال مسلمین میلیاردها تومان در اختیار صاحبان این فکر و اندیشه قرار داده شده و میشود.
در چنین شرایطی، در حالی که انقلاب اسلامی با وحدت، یکپارچگی و یکدلی تمامی نیروهای متعهد به استقلال ایران و حاکمیت مردم، در سایه شعار همه با هم، به پیروزی رسید، اعمال سیاست هر کس با من نیست پس بر من است، موجب از هم پاشیدگی و تفرق بیسابقهای در جامعه شده است. در حالی که انقلاب اسلامی علیه سرکوب استبداد سلطنتی و به منظور تامین حقوق و آزادیهای اساسی، از جمله حق حاکمیت ملت بود، امروز بعد از 27 سال بسیاری از افراد صاحب نظر جرات ابراز عقیده خلاف رأی و نظر مسئولان وانتقاد از آنها را ندارند.
سیاستهای فرهنگی اعمال شده حاکمان در طی 27 سال گذشته و هزینه کردن دین برای مقاصد قدرت سیاسی، تبلیغات پر حجم سرشار از خرافات و انحراف از اصول آنچنان میباشد که نسل جدید و جوان را غالبا دین ستیز یا دین گریز یا بی تفاوت نسبت به کلیه معارف دینی نموده است و ضربات بسیار سهمگینی به باورهای دینی و اخلاق مردم وارد شده است و به تصدیق و تائید هر انسان دلسوز و صاحب مسئولیت ملی یا دینی یا اخلاقی، سطح اخلاق در جامعه ایرانی امروز به بدترین درجه در تاریخ کشور ما رسیده است که جبران اینگونه آسیب های اجتماعی به سهولت میسر و ممکن نمیباشد.
سیاستهای اقتصادی نه تنها مناسبات ناسالم اقتصادی دوران استبداد سلطنتی را از بین نبرده است بلکه با تضعیف سرمایهداری صنعتی نوپای ایران بدترین نوع سرمایه داری تجاری را حاکم ساخته است. روابط ناسالم اقتصادی، رانتخواری، سوء استفاده از امکانات ملی و دولتی، طبقه جدیدی از سرمایهداران بیریشه و بیهویت را بر اقتصاد کشور مسلط ساخته است. روزی نیست که به رغم تمام محدودیت ها و سانسورهایی که در درج اخبار اعمال می¬شود، خبری جسته و گریخته درباره اختلاسها و سوء استفادههای چند صد میلیاردی وابستگان به مراکز و نهادهای قدرت بدون ذکر یا اشاره ای به نام عامل فساد منتشر نشود.
نتیجه آن که به رغم درآمد حاصل از صادرات نفت و گاز حدود 600 میلیارد دلار در این مدت، امروز ما از عقبمانده¬ترین کشورهای منطقه هستیم. هند با جمعیتی حدود 16 برابر ایران و سرزمینی فقط دو برابر ایران راه ترقی اقتصاد را سریع طی میکند به طوری که طبق آمار کارشناسی جهان تا سال 2026 چهارمین اقتصاد بزرگ جهان خواهد شد و این درحالی است که هند با وجود تنوع عظیم قومی و مذهبی بزرگترین دموکراسی جهان خوانده میشود. در صحنه بینالمللی از آنچنان حیثیت و اعتباری برخوردار است به طوری که همه کشورهای جهان میخواهند روابط دوستانه با هند باشند . فاصله غنی و فقر در آنجا به سرعت رو به کاهش است (شرق 24/11/1384، صفحه 14 ویژهنامه اقتصادی) قیمت فزاینده نفت و گاز، که در تاریخ نفت بیسابقه است، موجب رشد اقتصادی سریع کشورهای عربنشین و حاشیه جنوبی خلیج فارس شده است. قدرت بازار سهام روز به روز در حال افزایش است ولی در کشور ما چطور؟!! بازار بورس عربستان سعودی در حال تبدیل شدن به بزرگترین بازار بورس جهان است و تخمین زده میشود که ارزش کل سهام این بازار (عربستان) به 500 میلیارد دلار برسد و این در حالی است که عربستان سعودی رژیمی مذهبی و متمرکز شبیه به ایران دارد. در سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس هم ارزش کل سهام بازار بورس در سال جاری 2001 به دو برابر افزایش مییابد. اما در کشور ما چگونه خواهد بود؟!! و از شکاف طبقاتی هم اگر صحبت نشود بهتر است و اینها همه در حالی است که به گزارش سازمان مدیریت و برنامهریزی کشوردر سال 1382 بعد از 25 سال حاکمیت موجود در ایران 9/0 درصد رشد اقتصادی بوده است.
تنگی معیشت، فشار زندگی بر طبقات کم درآمد آنچنان است که زندگی را بر آنها سخت و تاریک نموده است . به موجب آمار رسمی 20 درصد جمعیت مالک 75 درصد ثروتهای جامعه و 40 درصد مردم مالک تنها 3 درصد داراییها و 40 درصد دیگر مالک تنها 22 درصد ثروتهای جامعه میباشند.
نهادها و گروههای قدرتمند آنچنان نظام اقتصادی را در مهار خود دارند که مانع از هر گونه تغییر و تحول به نفع مردم عادی میباشند.
در چنین شرایطی، فقر و محرومیت ، فشارهای سیاسی ، تعارض میان گفتار و کردار مسئولان کشور، باعث شده است که آسیبهای اجتماعی، قتل و جنایت و فحشا و اعتیاد به سطح نگران کنندهای برسد.
ما امضا کنندگان زیر، به حکم نقش و مسئولیتی که با عضویت در شورای انقلاب اسلامی داشتهایم ادامه وضعیت کنونی را به نفع ملت، کشور و نظام و حتی حاکمان کنونی نمیدانیم. و از سر دلسوزی، مشفقانه به مسئولان کشور هشدار وانذار میدهیم و از آنها میخواهیم به خود بیایند، این راه آزموده را ادامه ندهند، به واقعیتها تسلیم شوند و در شرایطی که کشورمان در معرض تهدیدهای جدی است راه را برای حضور همه اقشار ملت و همه آرا و اندیشه و ایجاد وفاق ملی در جهت اصلاح ساختارها باز نمایند.
به ملت عزیز نیز توصیه میکنیم نسبت به سرنوشت خود مأیوس و بیتفاوت نباشند. سپردن سرنوشت به دست تقدیر، نه تنها موجب بهبود اوضاع نمیشود بلکه بر وخامت آن میافزاید. با توکل بر خدا و با اعتقاد به نیروی ایمان و همبستگی ملی میتوان هم در برابر تهدیدهای خارجی ایستاد و هم تامین و تحقق حقوق آزادیهای اساسی خود را مطالبه نمود. به همه گروهها، احزاب توصیه مشفقانه ما، صرف نظر کردن از اختلافات و همکاری و همدلی در راستای حفظ استقلال ، تمامیت ارضی کشور و تامین و تحقق حاکمیت ملت میباشد.
ان ارید الاصلاح ما استطعت
عزت الله سحابی، سید احمد صدر حاج سید جوادی، مصطفی کتیرایی، علی اکبر معین فر، ابراهیم یزدی




